سیلیکون های هیدروفیل از جهات مختلفی با سیلیکون های معمولی متفاوت هستند. در اینجا یک مقایسه خاص از این دو ماده است:
اول از همه، از منظر ساختار شیمیایی، هر دو متعلق به دسته ترکیبات ارگانوسیلیسیون هستند، یعنی هر دو دارای پیوند Si-C هستند و حداقل یک گروه آلی مستقیماً به اتم سیلیکون متصل است. با این حال، سیلیکونهای آبدوست تحت درمان اصلاح ساختاری خاصی قرار گرفتهاند، که باعث میشود ساختار مولکولی آنها به مولکولهای آب آسانتر متصل شود، بنابراین خواص آبدوستی عالی از خود نشان میدهند.

از نظر ویژگی های عملکرد، تفاوت اصلی سیلیکون های آبدوست با سیلیکون های سنتی، آب دوستی و نفوذپذیری آنهاست. سیلیکون های معمولی معمولاً مقاومت بسیار خوبی در برابر دماهای بالا، دماهای پایین، مقاومت در برابر آب و هوا و عایق الکتریکی دارند که باعث می شود در هوافضا، لوازم الکترونیکی، ساخت و ساز و سایر زمینه ها به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، به دلیل خواص ضد آب سیلیکون های سنتی، کاربرد آنها در منسوجات و سایر زمینه ها محدود است.
در مقابل، سیلیکون های آبدوست دارای نفوذپذیری و آب دوستی عالی هستند که به آنها اجازه می دهد نفوذپذیری هوا و خاصیت جذب عرق را به منسوجات منتقل کنند. در عین حال، سیلیکون های هیدروفیل نیز نرمی و لغزش خوبی دارند که می تواند حس پارچه ها را بهبود بخشد. علاوه بر این، سیلیکونهای آبدوست مقاومت بسیار خوبی در برابر لک و ضد الکتری به پارچهها ایجاد میکنند و عملکرد پارچهها را بهبود میبخشند.
از نظر زمینه های کاربردی، سیلیکون های آبدوست عمدتاً در پردازش تکمیلی منسوجات، چرم، کاغذ و سایر مواد استفاده می شود. با افزودن نرمکنندههای سیلیکونی آبدوست، میتوان این مواد را انعطافپذیرتر، تنفس و جذب عرق کرد و در عین حال مقاومت ضد الکتریسیته و لک آنها را بهبود بخشید. علاوه بر این می توان از سیلیکون های آبدوست برای تهیه مواد پوششی با عملکردهای ویژه مانند پوشش های ضد آب و نفوذپذیر در برابر رطوبت، پوشش های ضد رسوب و ... استفاده کرد.

به طور خلاصه، تفاوت های قابل توجهی بین سیلیکون های آبدوست و سیلیکون های سنتی از نظر ساختار شیمیایی، ویژگی های عملکرد و زمینه های کاربردی وجود دارد. این تفاوت ها سیلیکون های آبدوست را در برخی مناطق خاص منحصر به فرد می کند و چشم انداز کاربردی دارد.
