روغن های سیلیکونی با وزن مولکولی بالاتر یا ساختارهای تخصصی را انتخاب کنید.
این اساسی ترین راه حل است. فراریت روغن های سیلیکون هیدروژن کم{1} ارتباط نزدیکی با وزن مولکولی و ساختار مولکولی آنها دارد.
افزایش وزن مولکولی: در حالی که الزامات کاربرد را برآورده می کنید، روغن سیلیکون هیدروژنی با وزن مولکولی بالاتر و ویسکوزیته کمی بالاتر انتخاب کنید. وزن مولکولی بالاتر به معنای نیروهای بین مولکولی قوی تر است که برای فرار از سیستم به انرژی بیشتری نیاز دارد و به طور قابل توجهی نوسانات را کاهش می دهد.
روغنهای سیلیکونی شاخهدار یا بلند{0}} را انتخاب کنید: در مقایسه با ساختارهای خطی، روغنهای سیلیکونی شاخهدار یا روغنهای سیلیکونی اصلاحشده با معرفی گروههای آلکیل با زنجیره نیمه بلند، فشار بخار پایینتر، پایداری بهتر در دماهای بالا و کاهش قابل توجه فراریت دارند.
افزودن یک-بازدارنده فراریت در دمای بالا یا حلال با نقطه جوش بالا-
از طریق تنظیمات فرمولاسیون، تبخیر را از نظر فیزیکی سرکوب کنید.
معرفی یک{0}}حامل با نقطه جوش-بالا: افزودن مقدار کمی از حلال با نقطه جوش بسیار بالا یا روغن سیلیکون (مانند برخی از استرهای آلی با نقطه جوش بالا یا روغن فنیل سیلیکون) میتواند به عنوان یک نقطه جوش عمل کند. از مخلوط و در نتیجه کاهش تبخیر روغن سیلیکون هیدروژن پایین{{6}. مهم است که اطمینان حاصل شود که افزودنی با پیوندهای Si{8}}H هیدروژن- حاوی روغن سیلیکون واکنش نامطلوب نشان نمیدهد.
استفاده از سیلیس دود شده: در صورت مجاز، سیلیس بخار شده-آبگریز را اضافه کنید. این یک ساختار شبکه سه بعدی- را تشکیل میدهد که به طور فیزیکی مولکولهای روغن سیلیکون را تا حد معینی "لنگر" میکند و مانع مهاجرت آنها به سطح و فرار میشود.
بهینه سازی شرایط فرآیند و محیط برنامه
با کنترل محیط خارجی، فرار را کاهش دهید.
دمای پردازش پایین: در حالی که نیازهای پخت یا واکنش را برآورده می کنید، دمای پردازش را تا حد امکان کاهش دهید. حتی یک کاهش کوچک دما می تواند به طور تصاعدی تلفات تبخیر را کاهش دهد. ارزیابی کنید که آیا افزایش زمان گرمایش می تواند به همان اثر برسد یا خیر.
زمان قرار گرفتن در معرض{0}درجه حرارت بالا را کوتاه کنید: جریان فرآیند را بهینه کنید تا مدت زمانی را که مواد در محیط با دمای بالا میگذرانند کاهش دهید. برای مثال، فرآیندی را اتخاذ کنید که پس از تکمیل واکنش، به سرعت گرم شده و به سرعت سرد می شود.
بهبود تجهیزات: اگر گرمایش در ظرف یا راکتور بسته انجام می شود، اعمال یک فشار منفی خفیف یا استفاده از گاز بی اثر (مانند نیتروژن) به عنوان یک پوشش محافظ را در نظر بگیرید. نیتروژن نه تنها اکسیژن را حذف می کند و واکنش های جانبی اکسیداتیو را کاهش می دهد، بلکه مواد فرار را نیز حذف می کند. مهمتر از آن، فشار جزئی مواد فرار را کاهش می دهد و در نتیجه نرخ تبخیر را تا حدی کنترل می کند. برای سیستم های باز، استفاده از تجهیزات پوشش یا توزیع با عنصر خنک کننده را در نظر بگیرید.
امولسیون را از قبل-امولسیون کنید یا آماده کنید
برای کاربردهای خاص (مانند تکمیل نساجی)، پیش{0}امولسیون کردن روغن سیلیکون هیدروژن پایین{1} به یک امولسیون روغن-در-آب (O/W) یک انتخاب عالی است.
آب به عنوان یک لایه محافظ عمل می کند: فاز آبی در امولسیون در طول فرآیند خشک شدن اولیه تبخیر می شود و مقدار قابل توجهی گرما را جذب می کند و به طور موثر دمای تجربه شده توسط خود روغن سیلیکون را کاهش می دهد. هنگامی که آب تبخیر می شود، روغن سیلیکون یک لایه تشکیل می دهد یا در دمای پایین تر به هم متصل می شود و به طور قابل توجهی از خطر تبخیر مستقیم در دماهای بالا جلوگیری می کند.
بهبود ایمنی: امولسیون کردن همچنین خطر اشتعال ناشی از استفاده مستقیم از روغن سیلیکون هیدروژن کم{{0} را حذف می کند.
برای رسیدگی به مشکل تبخیر شدن در دمای بالا روغن سیلیکون هیدروژن پایین{{1}، راه حل ترجیحی این است که به روغن سیلیکون با وزن مولکولی بالاتر یا روغن سیلیکون ساختاری تخصصی تغییر دهید. در صورت عدم امکان جایگزینی مواد اولیه، بهینه سازی فرآیند (سرد شدن، کوتاه شدن زمان پردازش) و استفاده از سیستم امولسیونی باید در اولویت قرار گیرد. این، همراه با تنظیمات فرمولاسیون مانند افزودن حلالهای-نقطه جوش{{5}بالا، میتواند به طور موثری تبخیر را سرکوب کند و کیفیت محصول و کارایی تولید را از طریق یک رویکرد چند-تضمین کند. ارتباط نزدیک با تامین کننده روغن سیلیکون شما توصیه می شود. آنها اغلب میتوانند مناسبترین-محصولات با نوسانات کم و پشتیبانی فنی را برای برنامههای خاص ارائه دهند.
